چه اسفند ها دود کردیم

برای تو ای روز اردیبهشتی

که گفتند این روز ها می رسی

از همین راه

قیصر امین پور 

که واجب است بفهمیم

عید شوقی است

که پدرم را به مزرعه می خواند

عید تن پوش کهنه ی بابا ست

که مادر

آن را به قد من کوک می زند

و من آنقدر بزرگ می شوم

که در پیراهن می گنجم

عید تقاضای سبز شدن است

یا مقلب القلوب...

سلمان هراتی

ای صمیمی ای دوست

گاه و بی گاه لب پنجره ی خاطره ام میایی

دیدنت حتی از دور

اب بر اتش دل می پاشد

انقدر تشنه ی دیدار تو ام

که به یک جرعه نگاه تو قناعت دارم

دل من لک زده است

گرمی دست تو را محتاجم

و دل من به نگاهی از دور

طفلکی میسازد

ای قدیمی ای خوب

تو مرا یاد کنی یا نکنی

من به یادت هستم

من صمیمانه به یادت هستم

دایم از خنده لبانت لبریز

دامنت پر گل باد

 کیوان هاشمی

تا عشق را به تو بیاموزم

ماهیان نیازی به اموزگار ندارند

تا شنا کنند

پرندگان نیز اموزگاری نمی خواهند

تا به پرواز درایند

شنا کن به تنهایی

پرواز کن به تنهایی

عشق را دفتری نیست

بزرگترین عاشقان دنیا

خواندن نمی دانستند

ترجمه احمد پوری

مفهوم و ابعاد حجاب در قرآن

دو واژه‌ی «حجاب» و «عفت» در اصل معنای منع و امتناع مشترک‎اند. تفاوتی که بین منع و بازداری حجاب و عفت است، تفاوت بین ظاهر و باطن است؛ یعنی منع و بازداری در حجاب مربوط به ظاهر است، ولی منع و بازداری در عفت، مربوط به باطن و درون است؛ چون عفت یک حالت درونی است، ولی با توجه به این که تأثیر ظاهر بر باطن و تأثیر باطن بر ظاهر، یکی از ویژگی‌های عمومی انسان است؛ بنابراین، بین حجاب و پوشش ظاهری و عفت و بازداری باطنی انسان، تأثیر و تأثّر متقابل است؛ بدین ترتیب که هرچه حجاب و پوشش ظاهری بیش‌تر و بهتر باشد، این نوع حجاب در تقویت و پرورش روحیه‌ی باطنی و درونی عفت، تأثیر بیش‌تری دارد؛ و بالعکس هر چه عفت درونی و باطنی بیش‌تر باشد باعث حجاب و پوشش ظاهری بیش‌تر و بهتر در مواجهه با نامحرم می‎گردد.